کیوی گیاهیست دوپایه، نیمه گرمسیری و خزان کننده که در برابر سرما مقاومت خوبی از خود نشان می­دهد. این درخت از نظر میزان نیاز به عناصر غذایی پرمصرف می­باشد بطوریکه حتی سیستم ریشه­ای بسیار گسترده این گیاه نیز توانایی تامین همه عناصر غذایی مورد نیاز آن را ندارد. pH مطلوب خاک برای کیوی بین 5/5 تا 6 می­باشد و لذا باید از مصرف کودهایی که باعث افزایش pH خاک می­شوند اجتناب نمود. کیوی در طول مدت فعالیت جهت تولید مناسب و با کیفیت به نور کافی و دمای مناسب نیاز دارد. به منظور دستیابی به عملکرد مطلوب کیوی در ایران عناصر پتاسیم، منیزیم، نیتروژن، روی، بر، کلسیم و منگنز بیش از سایر عناصر اهمیت دارند. کیوی از جمله گیاهانی است که نیاز آن به پتاسیم بیش از نیتروژن و فسفر است. پتاسیم باعث فعالسازی بسیاری از آنزیم­ها، تولید انتقال قند در گیاه، افزایش مقاومت در برابر آفات و بیماری­ها و تنش­های محیطی و نیز افزایش اندازه میوه و بازارپسندی کیوی می­شود. نیتروژن در رشد و افزایش شاخ و برگ تاثیر زیادی دارد اما مصرف بیش از حد آن نیز باعث نرم شدن میوه در زمان انبارداری و نیز بیماری پوسیدگی خاکستری یا بوتریتیس می­شود. فسفر در ریشه زایی و گلدهی نقش دارد اما مصرف بیش از اندازه آن نیز باعث کاهش جذب عناصری نظیر آهن و روی می­شود. کمبود منیزیم در کیوی از جمله کمبودهای رایج در این گیاه می­باشد و کاهش مقدار کلروفیل و فتوسنتز و در نتیجه کاهش رشد می­شود. کلسیم نقش مهمی در سفت شدن میوه و افزایش خاصیت انبارداری کیوی ایفا می­کند. بور در جوانه زنی و گلدهی، جذب و متابولیسم کلسیم، آهن و منگنز در فتوسنتز، روی در فعالیت بسیاری از آنزیم­ها و مس در فعالیت برخی از آنزیم­ها و متابولیسم قند تاثیرگذارند و می­توان از چالکود زمستانه و یا محلول­پاشی در زمان فعالیت گیاه جهت رفع کمبود این عناصر در کیوی استفاده نمود. همچنین مصرف هیومیک اسید پس از مرحله گلدهی می­تواند تاثیر قابل توجهی در جذب عناصر غذایی در کیوی ایفا کند.

نکته: استفاده از کودهای پایه سولفاته، علاوه بر تامین عناصر غذایی مورد نیاز کیوی، باعث کاهش pH خاک و افزایش جذب عناصر غذایی میشوند.

جدول پیشنهادی  جهت تغذیه کیوی:

خصوصیات:

افزایش عملکرد      پ          افزایش کیفیت          عناصر ریزمغذی به فرم کلات             فاقد کلر